Sa Gitna ng Rantso II - Part 26

 KABANATA XXVI

“There are three possibilities when they got here and found out what other thing was going on.”

Habang binabaybay namin ang kalsada ay punong-puno ang isip ko ng maraming bagay.

Madadagdagan ang myembro sa rantso.

Bibigyan sila ng bukod na bahay sa loob ng rantso.

Kahit na maaaring malayo yun sa mismong bahay ni Daddy Jason, parang imposible pa rin yatang hindi nila malaman ang mahahalay na nagaganap doon.

O di kaya naman ay ipa-planong mabuti kung kailan lang pwedeng sumiping sa akin.

O kaya naman, sa loob lang ng kwarto maaaring gawin yun at nakasarado ang pinto at mga bintana.

Malinaw din na hindi na ako pwedeng nakahubo’t hubad sa lahat ng oras.

Tulala at nakatitig ako sa labas ng bintana ng sasakyan.

Mga malalawak na lupain na may pailan-ilang mga bahay at gusali ang nakakasalubong ng sasakyan namin.

Matagal nang nasa isip ko kung bakit puro itim ang pumapasok sa rantso.

Hindi naman sa ayoko o nandidiri ako.

Gusto ko nga silang lahat dahil barakong-barako ang kanilang mga hitsura.

Lalaking-lalaki ang kanilang mga pustura.

Malalaki din ang kanilang mga alaga.

Pero, iyon lang ba ang dahilan?

Ano ba nasa isip ni Daddy Jason?

Sinasadya ba niya ito?

Kung palakihan lang din naman ng alaga, malaki din naman ang mga puti.

“You’re too quiet.” Bungad ni Daddy Joven sa katahimikan ko.

Bigla akong nagising mula sa pag-iisip ko.

Hindi agad ako nakapag-isip ng sasabihin ko.

Dahil hindi ko rin alam kung ano ang una kong gustong malaman.

“I’ve been thinking about this for a long time.” Sabi ko.

“Maybe some of you mentioned this before but I forgot.” Dugtong ko pa.

“What’s up?” Tanong ni Daddy Jason na nakatingin sakin sa rear mirror.

Habang patuloy sa pagmamaneho si Daddy Joven.

Sa dinadaanan lang siya nakatingin.

“Why are the men in the ranch all Black?” Agad kong tanong.

Sandali silang tumahimik.

Patuloy sa pag-andar ang sasakyan namin.

“Ain’t nothing mysterious about that.” Sagot ni Daddy Jason.

Hindi na siya nakatingin sa akin mula sa rear mirror.

“Most folks in this country hang ‘round their own communities.” Pagpapatuloy niya. “I grew up around Black folks. Friends, family, workers, church. Men I trust usually come from people I already know.”

“Prison works the same way,” dagdag ni Daddy Joven. “Inside, people group by race most times. Not always, but most times. Helps ‘em survive.”

Sa bagay.

Madalas ko ding naririnig iyon sa mga OFW.

Nagsasama-sama sila sa ibang bansa dahil pare-pareho sila ng kaugalian.

Akala ko ay sa mga Pinoy lang yun.

“Most men out here have been the only Black folks in the room all week.” Pagpapatuloy ni Daddy Jason. “Colorado is mostly white. It ain’t easy. Them coming to my ranch, they can relax. Don’t gotta explain nothin’. Don’t gotta worry ‘bout how folks look at ‘em.”

Tumango-tango ako.

Unti-unti kong naiintindihan.

“Doni’s Dominican, Peto’s Puerto Rican,” Dugtong ni Daddy Joven. “Dominicans, Puerto Ricans, and Black folks got some culture in common from way back.”

Tama ang hinala kong hindi Black American si Doni at Daddy Peto.

Mga Latino sila.

Halos nagkakahawig na sila ng kulay dahil sa paghahalo ng lahi nila.

“Why?” Tanong ni Daddy Jason sa akin.

Pagtingin ko sa rear mirror ay nakatingin siya ulit sa akin at nakangiti.

“Wanna try something new?” Pabiro pa niyang tanong.

Natawa ako.

At napatanong din ako sa sarili ko.

Sa totoo lang ay hindi ko din alam.

Pero, hindi naman kaso sa akin kung ano ang kulay ng balat nila.

“I know some white folks if you like.” Gatong pa ni Daddy Joven.

Bahagya silang nagtawanan.

Minsan hindi ko alam kung kailan biro at kailan ang seryoso.

Pero bahala sila.

Okay lang naman sa akin kung puro sila itim.

Okay lang din naman kung may ibang kulay.

Basta huwag lang nila ako sasaktan.

Huwag lang nila ako babalian ng buto.

Huwag lang nila akong kikitilin.

***

Sumapit na ang gabi.

Makulimlim na ang paligid sa labas ng bahay.

Nahiga akong nakatihaya sa sofa ng sala.

Nakabukaka.

Nakapatong sa ibabaw ko ang maskuladong katawan ni Daddy Mikel.

Ramdam ko ang matitigas niyang kalamnan sa mga balat ko.

Ramdam ko din ang mapusok na alaga niya sa loob ng butas ng puwit ko.

Yakap-yakap ko siya gamit ang mga braso at hita ko.

Halik-halik niya ang isang tenga ko.

“Hhnggkk! Hhnggkk! Hhnggkk! Hhnggkk!” Matitipuno niyang ungol.

Binabayo niya ako ng binabayo.

“Aahhh! Aahhh! Aahhh! Aahhh!” Mga ungol ko.

Mga ilang sandali lang ay nagpaputok na siya sa loob ng puwit ko.

Pagkatapos ay inangat niya ang kanyang mukha upang bumaling sa akin.

Humalik siya sa labi ko.

“Mmmmmhhhhhhhh!” Malambing na paghalik niya.

Niyakap ko siya ng todo.

Nilasap ko ang barako at maskulado niyang pangangatawan.

Kasabay ang langit na hatid ng halik niya.

“Come on!” Sigaw ng boses ni Daddy Greg. “Dinner is ready.”

Nagbitaw kami ng labi ni Daddy Mikel.

Saka ko lang naamoy ang halimuyak ng mga pagkain.

Tumayo kaming pareho.

Dumeretso siya sa kusina.

Hindi ako nagpunas at dumeretso na din ako sa kusina.

Kanya-kanya sila ng kuha ng pagkain.

Naglalakihan ang mga pagsubo nila.

Kahit simple lang ang pagkain ay madaming kabuhayan ang hatid ng rantso ni Daddy Jason.

Sobra-sobra ang mga pagkain na madalas ay napapanis at ginagawang pataba sa lupa.

Walang nasasayang na bagay dito.

“Tomorrow…” bungad ni Daddy Jason habang nakatayong kumakain. “We will start renovating the other house at the opposite of the barn.”

May lumang nakatayong bahay halos gitna na ng rantso.

Malayo yun dito sa bahay kung nasaan kaming lahat.

Dalawa hanggang tatlong daang hakbang.

Tanaw pa rin iyon mula dito sa bahay ni Daddy Jason.

Ngunit hindi na ito matatanaw sa gabi.

“You all are sleeping there except me, Jack, Felix, and Tom.” Dugtong pa ni Daddy Jason. “This is to avoid making our activities too obvious.”

Tumingin ako sa mga reaksyon nila.

Ngunit wala ni isa sa kanila ang umalma.

Patuloy sila sa kanilang pagkain.

“Of course,” Dugtong pa niya. “You are free to get here to hit on Tom. We all just have to be discreet about it.”

“That’s fair.” Sagot ni Daddy Shawn habang ngumunguya ng pagkain.

"Won't that make them think we don't trust them?" Tanong ni Daddy Greg.

"We barely know them. Let them settle first." Sagot naman ni Daddy Felix.

Bakas sa mga mukha nila na parang normal lang ang mga parating na araw.

Hindi nila alintana kung malalaman ni Enko at Manny ang mga gawain namin dito.

"I'd rather give them privacy than throw them into this circus." Sabat ni Daddy Jason muli.

Hindi na kumibo si Daddy Greg ngunit bakas pa rin sa mukha niya na meron siyang agam-agam.

"So they're not part of the household?" Tanong ni Daddy Mikel.

Iyon din ang iniisip ko.

Hindi ba sila magiging kaisa sa pagkabayo sa akin.

“That's their choice." Sagot ni Daddy Jason. “For now, they’d be laborers.”

Paano kung hindi pala sila okay don?

Well, wala naman akong pakialam kung pagtawanan nila kami.

Ang worry ko lang ay baka ipagkalat nila yun.

Ano naman ang mapapala nila kung ipagkakalat nila yun?

"What happens when they start asking questions?" Tanong ni Daddy Jacko.

"Yeah, everybody asks questions." Sabat muli ni Daddy Greg.

"Not everybody gets answers." Biro pa ni Daddy Felix.

Ngumiti kaming lahat.

"You think they'll have a problem with us?" Tanong ko pa.

"That's up to them." Sagot ni Daddy Jason.

Walang-wala lang talaga sa kanya kung ano man ang isipin ng ibang tao sa kaniya.

Siguro, dahil sanay na rin siya.

Karaniwan ang racism dito sa America lalong-lalo na para sa mga moreno at itim ang kulay ng balat.

“They are ex-convicts.” Sabay ni Daddy Joven. "They've seen worse than a bunch of middle-aged ranchers.”

“Both of their cases were sex-related.” Pagoaptuloy niya. “Different situations, but both ended up tied to sexual conduct. That's one reason I'm not worried they'll faint when they see how things work around here."

"So they've seen worse than us." Bungad ni Daddy Shawn.

Lahat kami ay nakikinig.

Lahat kami ay curious kung ano ang mga posibilidad ng mga mangyayari.

"A lot worse than a bunch of middle-aged ranchers living out their fantasies." Sagot muli ni Daddy Joven.

Nangiti ako sa “living out their fantasies”.

"You think they'll fit in?" Tanong ni Daddy Greg.

"Maybe." Maikling sagot ni Daddy Joven.

"That's not exactly reassuring." Ibig magbiro ni Daddy Felix.

"Because I don't know. Nobody does." Sagot muli ni Daddy Joven.

Nakatingin kaming lahat sa kanya na para bang nag-aabang ng deretsong sagot sa mga tanong namin.

Magkakasama sila dati sa militar nila Daddy Jason, Daddy Felix, Daddy Jacko, at Daddy Joven.

Ngunit si Daddy Joven lang ang may alam ukol sa mga programa at sitwasyon sa kulungan dahil ito ang naging career niya pagkatapos ng kanyang serbisyo sa militar.

"What I do know is they served their time, completed the programs, and kept their records clean inside." Paliwanag pa niya.

"You think they were innocent?" Tanong ko kahit alam kong sinabi na niyang na-set-up lang sila.

“I think there was more to both stories than what ended up in the court records.” Paliwanag niya. “Whether that means they were set up, partly responsible, or just made bad decisions at the wrong time, I wish I had the ability to tell you what they would think."

"But you have your suspicions." Sabat ni Daddy Jacko.

"Everybody does." Sagot naman ni Daddy Joven. "My gut says neither story is as straightforward as it looks on paper."

Napipilitan na siyang magpaliwanag.

“There’re three possibilities when they got here and found out what other thing was going on.” Pagpapaliwanag niya. "First, they see this place and think it's the greatest thing they've ever found."

"Second, they don't care one way or another. They work, collect a paycheck, and mind their own business."

“Third is they decide they're done with anything related to that part of their lives and want nothing to do with what happens in this house."

Tumahimik ang lahat.

Tapos na kaming lahat sa pagkain.

Naiintindihan ko na kung bakit kailangan pagbukorin ang tulugan namin.

Magandang plano yun, binibigyan sila ng kalayaang mamili kung ano ang gagawin nila.

At saka, hindi naman papayagan ni Daddy Joven at Daddy Jason ang mga bagay na ito kung wala silang tiwala sa mga ito.